Sodo Dako, (Mouw-vlieger)

Sode Dako, (Mouw-vlieger)

De Sode Dako, ook wel de Kimono-vlieger genoemd, komt zoals de naam al zegt uit Japan en is een uitstekende vlieger voor lichte wind. Bij sterkere wind kan een staart worden toegevoegd om de prestaties te verbeteren. Het getoonde ontwerp is bedoeld voor gebruik met moderne materialen, in dit geval 6 mm carbon en 104 cm breed spinnakernylon. De gegeven maten zijn voor het zeil; de spanten, die gebruikmaken van 2 m lange staven, zijn elk 5 cm langer. De totale afmetingen vormen een vierkant, afgezien van de driehoekige punt.

Sodo Dako, (Mouw-vlieger) (Bouwtekening)

Constructiedetails:

Voor de langste stok is een totale lengte van 230 cm aan 6 mm carbon nodig. De zak moet aan het onderste uiteinde zitten.

Beide bovenste stokken zijn 200 cm lang, van 6 mm carbon.

De onderste stokken is 100 cm lang, van 4 mm carbon, en licht voorgebogen.

Alle randen moeten gezoomd worden.

Alle spanten komen in zakken.

Bovenaan gaat de lange stok door een band (iets beters, flexibeler dan Dacron) en wordt aan de onderrand met een elastiekje vastgezet. Anders kan hij gedeeltelijk uit de zakken schuiven [of: komen]. [De originele zin "in zakken lopen" is ongebruikelijk Nederlands.]

Net als bij het Rokkaku-ontwerp worden de bovenste spanten met behulp van de tuiglijnen aan de lange stok bevestigd.

Over de toom:

Zoals bij alle toomen met meerdere lijnen, wordt de Sode Dakovooral gevlogen aan de buitenste tuiglijnen. Hiertoe wordt een 6 m lange tuiglijn door de punten W1/W3 en W4/W6 [aangenomen dat dit correcte labels zijn] bevestigd. Beide tuiglijnen worden met een aluminium ring verbonden aan een derde tuiglijn (ongeveer 50 cm lang) die tussen hen in zit. Pas daarna moeten de tuigpunten W2 en W5, elk met een 3 m lange lijn, aan de aluminium ringen worden bevestigd. De middelste tuiglijn moet iets strakker staan dan de buitenste om zwenken om de lengteas te voorkomen. Het exacte aanspanningspunt [of: trekpunt, maar 'aanspannen' is gebruikelijker bij tuigage] wordt experimenteel bepaald: als de vlieger naar één kant trekt, moeten de zijtuiglijnen dienovereenkomstig worden bijgesteld.

Als de vlieger bij harde wind zal worden gebruikt, wordt een extra tuigpunt aanbevolen, ongeveer 35 cm vanaf het onderste uiteinde van de lange stok op de as [of: lange stokr zelf? 'As' is hier wat onduidelijk], om te voorkomen dat de lange stok aan zijn onderkant doorbuigt. Een alternatief is om het 6 mm carbon te vervangen door 8 mm carbon.